ادبیات داستانی

برنادت از اوان کودکی به آسم مبتلا بود و در اوج فقر و نداری می زیست .در  11  فوریه   1858  درغاری واقع در  ساحل رودخانه گیو در نزدیکی لورد ، به او هدیه ای ارزشمند عطا شد و آن چیزی نبود مگر رویت مادر مقدس . وقتی ادعا کرد که مریم مقدس جلوی دیدگانش ظاهر می شود ، به شدت گرفتار شد . در طی ظهورات مریم مقدس ، از  18  فوریه تا  4  مارس همان سال ، جمعیت جمع می شدند تا شاهد ملاقاتهای او با حضرت مریم باشند .مقامات شهر او را تهدید می کردند تا ادعای خود را باز پس گیرد ، اما برنادت با پافشاری اصرار داشت که مریم مقدس را می بیند . در  25  فوریه چشمه آبی در غار روان شد و بعدا معلوم شد که این آب خاصیت معجزه آسایی دارد  و می تواند  بیماران و افلیج را شفا بخشد و در همین محل باید کلیسای کوچکی ساخته شود . خیلی از قدرتهای غیر نظامی سعی داشتند درب چشمه آب را مسدود کنند و از ساختن کلیسا امتناع می ورزیدند . اما آوازه ظهور مریم مقدس به گوش همسر ناپلئون دوم خانم  Empress Eugenie  هم رسید و تحت  نفوذ ایشان ،  مراحل ساخت بنا به جلو افتاد .و مردم توانستند به دور از آزار و اذیتهای مخالفین  و بی ایمانان در محل غار گردهمایی داشته باشند . در  1866  برنادت به نزد خواهران نوتردام در نورز فرستاده شد و به جمع آنان پیوست و لباس رهبانیت بر تن کرد .  در آنجا او با رفتارهای خشن و بی رحمانه رئیس خواهران نوآموز دست و پنجه نرم می کرد  و زمانی که معلوم شد که از یک بیماری لا علاج و دشوار رنج می برد ، این سخت گیری ها هم پایان یافت . برنادت در  16  آوریل  1878  به ابدیت پیوست و تا واپسین لحظات هم همان ادعاهای قبلی  را در مورد دیدار با مریم مقدس داشت.  لورد به یک شهر زیارتی بسیار مهم تبدیل شد و از چشمه آب شفا بخش آن ، از زمان پیدایشش در طول دیدارها ، هفته ای  27000  گالن آب می جوشد . برنادت هرگز وارد ساختمان کلیسای لورد نشد و در دیر نورز پنهان از انظار باقی ماند . بدن برنادت مقدس در سال  1925  نبش قبر شد و در سال  1933  توسط پاپ پیوس ششم سرانجام موفق به دریافت عنوان مقدس شد .

 برنادت سوبیرو ، مقدسه شهر لورد فرانسه است . دختری که حضرت مریم را رویت کرد و از طرف او پیامهایش را به ما رساند . برنادت واسطه ای بود که کلام مریم مقدس را برای ما واگویه کرد . کلامی که با لهجه محلی « باسک » توسط مادر مقدس  ادا می شد .

( باسک مردمی هستند که در بخش غربی کوههای پیرنه در فرانسه و اسپانیا زندگی می کنند و با زبان محلی باسک صحبت می کنند ) .

و بار معنایی سنگینی داشت . کلام او ارزشهایی چون دعا ، توبه ، فقر و کلیسا را به ما آموزش می دهد . در همان اوایل و در مراحل مقدمانی آشنایی مادر مقدس با برنادت ، یک پیام خصوصی هم به برنادت داده شد و آن این بود که او در این دنیا خوشبخت نمی شود ولی در جهانی دیگر رستگار خواهد شد .

مقدر بود که برنادت 21 سال بعد ، در سال 1879 و در سن 35 سالگی پس از یک دوره طولانی رنج و بیماری از دنیا برود  . او در یک صومعه 300،  مایل دورتر از خانه زندگی می کرد و در آنجا از دید عموم، پنهان باقی ماند . دیر کوچک ، پناهگاهی برای او به شمار می رفت که او را از بازجویی های متعدد و سیل دیدار کنندگان و زائران نجات داد . ملاقاتهایی که هرگز متوقف نشد و می رفت که برای سراسر دوران زندگی برنادت ادامه یابد  ! سرانجام در 35 سالگی بیماری ، بدن ظریف و شکننده او را مغلوب کرد و برنادت به حیات ابدی و شادی جاودانه دست یافت .

مریم باکره سه راز محرمانه را برای برنادت گفته بود و از او خواسته بود که هرگز این اسرار را فاش نکند . یکی از این رازها ، برای سی سال از چشم ما پوشیده نگه داشته شد و آن نپوسیدن بدن مقدس برنادت است . برنادت مقدس برای سی سال در دل تابوت و در زیرزمین مرطوب کلیسا مدفون بود و در طی همه این سالها بدنش کوچکترین روندی از فساد و انهدام نداشته است تا این که نبش قبر شد تا پژوهش و مطالعات لازم بر روی او به عمل آید و ببینند که آیا می توان او را قدیسه اعلام کرد یا نه .

( نکته : در متن اصلی از لغت  beatification  استفاده شده که معنای آن چنین است :

 { پژوهش برای تعیین اینکه آیا شخص متوفی آمرزیده است یا نه و ( در صورت بودن ) چه احترمی را باید نسبت به او به جا آورد . اعلام رسمی ( توسط پاپ اعظم ) در مورد نتیجه این پژوهش ( که گاهی منجر به دادن عنوان « قدیس » می گردد .} ) .

تا به امروز ، بدن برنادت مقدس ، سرچشمه ژرف الهام و معماییست در مورد راههای عجیب و خارق العاده خدا .

صورت معصوم برنادت ، زیبایی عجیبی دارد و چشمان او برای همیشه یادآور چشمهاییست که مستقیما به چشمهای مریم مقدس خیره می شد و با او مکالمه می کرد .